Takich pieśni religijnych użytkownicy Wrzuty umieścili wiele… Niektórzy sami nagrywali się podczas śpiewu.

Ekranizacje życia świętych i błogosławionych cieszą się niezwykła popularnością. Przykłady? Jan Paweł II i wszystkie filmy, jakie o nim nakręcono. Jezus, sceny z Ewangelii. Mojżesz, Stary Testament.

Do kościołów co tydzień uczęszcza w Polsce większy odsetek ludzi niż do jakichkolwiek innych instytucji. Jesteśmy w stanie bronić swych przekonań religijnych jak niczego innego. Wystarczy wypowiedzieć się negatywnie na taki grząski temat… sypią się porównania do… nie wspomnę (wystarczy wejść na youtube.com).

Ile osób jest prawdziwie wierzących i swoje uczestnictwa w Mszach nie traktują jako zwykłego przyzwyczajenia, to już trochę inna sprawa.

Przypominam sobie teraz kolegę, który mówił, że nie ma co pisać tego bloga, bo i tak nikt nie będzie go czytał, na niego wchodził. Bo za mało jest osób religijnych. Jednak postawiłem na swoim… Okazuje się, że wiara nie upada tak szybko, jak może nam się wydawać.

Zdarza się. Dzieją się różne problemy. Ale…

Jakie komentarze! Ludzie obok stoją, jedni go wogóle nie zauważają, inni neutralnym głosem mówią: “trudno, pewnie nie żyje”. Robią większy krok, by go obejść. A kiedy czytamy przypowieść o Samarytaninie dziwimy się: “jak można przejść obok niego i nie pomóc, pójść dalej, w swoją stronę?!”.

Dawniej nie mieliśmy telefonów, straży miejskiej i tak działającego pogotowia. Trzeba było iść ileś kilometrów do miasta, do karczmy by tego Samarytanina przenocować. Ocalić go. Teraz wystarczy wykręcić numer. Czemu prawie nikt tego nie zrobił? (to były godziny szczytu)

Podobną sytuację zauważamy w Tybecie. Z racji tej, że w br. (2008) odbywa się olimpiada w Pekinie, media nagłośniły sytuację Tybetańczyków, cały świat jest z Tybetem. I co z tego? Czy to coś daje?

Chiny doskonale znają opinie świata na temat swych działań, łamania praw człowieka. Wszyscy się temu przyglądamy, mówimy, że jesteśmy przeciw. Jednocześnie połowa rzeczy, jakie kupujemy jest made in China. (Chociaż Jestem daleki od bojkotu tych produktów, zrodziłoby to przykre konsekwencje).

To są te same sytuacje. Przechodzimy obok i albo boimy się, albo nie chce nam się pomóc potrzebującemu. Przyglądamy się, komentujemy, jesteśmy przeciw. A skutek? Brak.

Też była cała akcja medialna przeciw Białoruskim rządom. Jesteśmy przeciw, a jednocześnie nie umiemy temu zaradzić. Przypowieść pokazana w Biblii przetacza się przez nasze czasy. Jednak problemy rosną do takich rozmiarów, że niezwykle ciężko im zaradzić. I co z tym zrobić?

Czuł się pusty w środku. Znudzony monotonią, zły na szefa, który nie dał mu podwyżki - a przecież tak się starał! Zdenerwowany na powolną jazdą w korkach, przez którą spóźnił się tego dnia do pracy. Uważał się za pracoholika. Chlubił się tym. Jednak jego żonie i dzieciom to nieodpowiadało.

Nagle. Nastała błoga cisza. Telewizor grał, ale głośniki jakby wysiadły. Kowalski zatopił się głębiej w fotelu. Zaczynał przysypiać. Wtem…

Zerwał się na równe nogi. Stanęła przed nim postać młodego, uśmiechniętego mężczyzny w starym ubraniu, jakby nie z tej epoki. Postać nic nie mówiła. Ta cisza zaczęła przerażać Kowalskiego.

“Co się z tobą dzieje?” - zapytał łagodnym, niezwykle spokojnym głosem Młody Mężczyzna. W tym momencie pracoholik zmienił swe uczucia. Opuściło go zdenerwowanie jakby ręką odjął. Pauza pomiędzy pytaniem a odpowiedzią trwała dobre kilka minut.

“Nie wiem, co ze sobą zrobić. Wypełnia mnie pustka. Umiem tylko pracować. Zachowuję się jak koń wyścigowy. Nie potrafię cieszyć się życiem. Jeśli umiesz, naucz mnie tego!”

Młody Mężczyzna wyglądający na jakieś 30 lat jeszcze raz się łagodnie uśmiechnął.

“Kim jesteś? Przed nikim się jeszcze tak nie otworzyłem. Komuś musiałem się zwierzyć. Nawet w takim małym stopniu…”

“Pójdź za mną” - usłyszał w odpowiedzi.

Obaj zaczęli się unosić w powietrzu. Ponad miasto. Rozjaśniło się błyskawicznie. Nagle znaleźli się nad budynkiem znajomym Kowalskiemu. Zobaczył siebie samego za komputerem ze stertą papierów na biurku. Dach wydawał się nie istanieć. Na ścianie wisiał kalendarz.

“24 maja. Przecież to dziś! Cofnąłem się w czasie?”. Na tak postawioną uwagę Młody Człowiek skinął głową. Obok latały owady i ptaki. Ale jakoś inaczej. Jakoś… radośniej niż zwykle. Na ziemi w pobliskim lesie Kowalski dostrzegł jelonka. Było prawdopodobnie w okolicach godziny dwunastej. Słońce niemiłosiernie przygrzewało… wróć! Słońce przyjemnie przygrzewało.

Poczuł promienie ciepła na swym policzku. Zamknął oczy i rozłożył ręce w znak T próbując się przeciągnąć. “Piękny jest ten świat. Jak wspaniały musi być ktoś, kto to stworzył”.

W jego głowie pojawiła się myśl. Wydawało się, że było to zdanie wysłane przez Młodego Człowieka. Jakby umiał wchodzić w czyjeś myśli i w ten sposób się porozumiewać. “Nareszcie to odkryłeś. Lepiej późno niż wcale…”. Kowalski się zaśmiał.

Wszystko zaczęło się rozmywać. Buchnęło pięknym, białym i jasnym światłem. Młody Mężczyzna zniknął. Kowalski siedział zamroczony w swoim pokoju. Dochodził do siebie. Popatrzył na zegarek. 23:23.

Właśnie tę godzinę i tę minutę widział ostatni raz przed niespodziewanym spotkaniem. To nie mógł być sen. Nie trwałby tak krótko. Ale czy to mogło dziać się naprawdę? Logika podpowiada, że nie.

Do dzisiaj Kowalski nie umie tego jednoznacznie wytłumaczyć. Pozostało wspomnienie, które zmieniło jego życie na lepsze. Skrócił godziny pracy i jednocześnie awansował. Dlaczego szef się zgodził na jego żądania? Nie wiem. Zaoszczędzony czas został przeznaczony na odpoczynek, kontakt z rodziną, kształcenie się z zakresu swojej pracy i pasji. A także na zgłębianie wiedzy o wierze i psychologii.

Różni ludzie różnie odbierają tę opowieść. Jednak ma swoją pointę. Możesz się podzielić Swoimi przemyśleniami na tym blogu?

“Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech, i pamiętaj, jaki spokój można znaleźć w ciszy.Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech i pamiętaj, jaki spokój można znaleźć w ciszy. O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie, bądź na dobrej stopie ze wszystkimi.
Wypowiadaj swoją prawdę jasno i spokojnie i wysłuchaj innych, nawet tępych i nieświadomych, oni też mają swoją opowieść. Unikaj głośnych i napastliwych, są udręką ducha.Porównując się z innymi, możesz stać się próżny lub zgorzkniały, zawsze bowiem znajdziesz gorszych i lepszych od siebie.Niech twoje osiągnięcia, zarówno jak i plany, będą dla ciebie źródłem radości. Wykonuj swą pracę z sercem, jakkolwiek byłaby skromna; ją jedynie posiadasz w zmiennych kolejach losu.

Bądź ostrożny w interesach, na świecie bowiem pełno oszustwa.
Niech ci to jednak nie zasłoni prawdziwej cnoty. Wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów i wszędzie życie jest pełne heroizmu. Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia, ani też nie podchodź cynicznie do miłości, albowiem wobec oschłości i rozczarowań ona jest wieczna jak trawa.

Przyjmij spokojnie, co ci lata doradzają, z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości. Rozwijaj siłę ducha, aby mogła cię osłonić w nagłym nieszczęściu.
Nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności. Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny. Jesteś dzieckiem wszechświata nie mniej niż drzewa i gwiazdy, masz prawo być tutaj. I czy to dla ciebie jest jasne czy nie, wszechświat bez wątpienia jest na dobrej drodze. Tak więc żyj w zgodzie z Bogiem, czymkolwiek on ci się wydaje. Czymkolwiek się trudnisz i jakiekolwiek są twoje pragnienia, zachowaj spokój ze swą duszą.

Przy całej swej złudności, znoju i rozwianych marzeniach jest to piękny świat.
Bądź pogodny. Dąż do szczęścia.”

Desyderata,

“Pan jest pasterzem moim, nie brak mi niczego.”

Wszystkiego najlepszego, szczęścia i spełnionych marzeń z okazji Wielkanocy. Odnowy duchowej i prawdziwego doświadczenia Boga. Amen (hebr. “niech się stanie”).